Wiekszosc audiometrów pozwala po okresleniu progowego natezenia odczytac na tarczy natezen

Większość audiometrów pozwala po określeniu progowego natężenia odczytać na tarczy natężeń, tonów wielkość straty w db. W innych audiometrach (francuskie) punkt zerowy (próg) dla każdej częstości jest w innym miejscu tarczy stałej i do tego punktu należy odwrócić stratę w db, odczytywaną na tarczy ruchomej. Badanie audiometrem o nieustalonych punktach częstości, lecz o ciągłym szeregu tonów jest odmienne; podaje się do słuchawki jakiś ton (dobrze jest zaczynać od 1OOO Hz) o natężeniu ponadprogowym, dobrze przez chorego słyszalnym. Badanemu poleca się tak długo trzymać wciśnięty guzik przycisku ręcznego, jak długo jest słyszalny ton. Obracając tarczą częstości sprawdzamy słyszalność tonów całej skali audiometrycznej na danym poziomie natężenia. Posługując się wyłącznikiem, kontrolujemy wiarygodność odpowiedzi chorego. Jeżeli chory nie słyszy tonu pewnej wysokości, informuje badającego zgaszeniem sygnału świetlnego. Badanie takie powtarza się dla natężeń niższych lub dla wyższych, wyniki notuje się na formularzu. Takim audiometrem łatwiej wykrywa się ubytki słuchowe (scotomata). Tak otrzymane audiogramy bardziej wiernie oddają stan progu słuchowego całej skali, aniżeli zdjęte audiometrem o ustalonych punktach częstości. [więcej w: poradnia psychologiczna, Psycholog, psycholog sportu ]