Zasada ezofagoskopii Mileuliczu

Zasada ezofagoskopii Mileuliczu, to jest zasada bezpośredniego oświetlenia przełyku, rozszerzonego za pomocą metalowej prostej rury, utrzymała się do dziś niezmieniona w zastosowaniu do ezofagoskopii. Systemy ezofagoskopów Znane są różne systemy ezofagoskopów, które możemy podzielić na trzy gurpy. Pierwszą grupę stanowią ezofagoskopy z zatyczką, które wprowadza się do przełyku na ślepo pod kierunkiem czucia i oświetla się je albo za pomocą lampy czołowej, albo też za pomocą lampki umieszczonej ponad rurą, lecz już po wprowadzeniu do przełyku. Ten system dziś już właściwie wyszedł z użycia. Drugą grupę stanowią ezofagoskopy, które od początku do końca ezofagoskopii prowadzi się pod kierunkiem wzroku. Continue reading „Zasada ezofagoskopii Mileuliczu”

zachodzi potrzeba zbadania dalszego odcinka przelyku

Rury długie są niedogodne do wprowadzenia, w czasie którego musimy pokonywać dość duży opór języka i pierwszej cieśni przełyku Jackson-Chevalier unika tego u dzieci w ten sposób, że wprowadza najpierw laryngoskop, za pomocą którego uciska język i odciąga nagłośnię ku przodowi, a następnie po laryngoskopie wprowadza rurę ezofagoskopu. Jak widzimy więc, posługiwanie się rurami długimi jest trudne. Inni autorowie wprowadzają rur y główne długości od 12-18 cm, za pomocą których osiągają górny odcinek przełyku. Jeśli zachodzi potrzeba zbadania dalszego odcinka przełyku, wówczas wprowadzają przez rury główne bez wydobywania ich na zewnątrz rurę przedłużającą rury zasadnicze do 40 i więcej cm. Jakkolwiek ten system rur jest bardzo dogodny do wprowadzania, to jednak ma znów tę niedogodność, że światło rur przedłużających jest węższe od światła rur głównych. Continue reading „zachodzi potrzeba zbadania dalszego odcinka przelyku”

powinnismy poslugiwac sie u dzieci rurami bez przedluzen

Z tego względu powinniśmy posługiwać się u dzieci rurami bez przedłużeń (Jacksona lub Robertsa), Nie mamy też jednolitego zapatrywania u różnych autorów, na to, jakie ma być zakończenie rur ezofagoskopu. Na ogół nowoczesne rury ezofaskopowe mają kształt ściętego końca rury, której brzegi powinny być dobrze wygładzone i zaokrąglone, by można było uniknąć uszkodzenia błony śluzowej, które się zdarza na tylnej ścianie u wejścia do przełyku. jackson-Chevalier, Roberts, Negus, Undrlc i inni nadali rurom swego ezofagoskopu koniec krótki ścięty z zaokrąglonymi brzegami, który łatwiej przechodzi przez wejście do cieśni przełykowych i nie powoduje obrażeń błony śluzowej. Haslinger, Roberts, Undric nadali rurom kształt owalny i długie ścięcie z zaokrąglonymi brzegami. Pozycja chorego w czasie ezofagoskopii Pozycja chorego w czasie ezofagoskopii może w wielkiej mierze ułatwić lub utrudnić wykonanie ezofagoskopii. Continue reading „powinnismy poslugiwac sie u dzieci rurami bez przedluzen”

Gwozdzie usuwamy dopiero wtedy, gdy sie rozluznia, a opatrunek gipsowy trzymamy dwa miesiace

Gwoździe usuwamy dopiero wtedy, gdy się rozluźnią, a opatrunek gipsowy trzymamy dwa miesiące. W razie gdy przebieg pooperacyjny jest gładki, mocny kościozrost występuje po tym czasie; nakładamy jeszcze choremu na okres następnych 4 miesięcy opatrunek kleinowy na podudzie, wzmocniony przez pierwsze 4 tygodnie przez duże boczne szyny gipsowe. Leczenie pooperacyjne. Ponieważ operacja jest tylko jednym z etapów leczenia, zalecamy jako jej uzupełnienie leczenie klimatyczne przez 3 – 4 miesiące. Przykurczenie w zgięciu powstałe w następstwie leczenia zachowawczego można usunąć po wyleczeniu klinicznym za pomocą osteotomii dolnego odcinka kości udowej lub górnego kości piszczelowej, 6. Continue reading „Gwozdzie usuwamy dopiero wtedy, gdy sie rozluznia, a opatrunek gipsowy trzymamy dwa miesiace”

Rane zeszywamy warstwowo i nakladamy opatrunek gipsowy na pierwsze 4 tygodnie

Cięciem płatowym okalamy kostkę boczną, zwracając uwagę, by nie uszkodzić w dolnym biegunie rany nerwu strzałkowego powierzchownego. Po przecięciu skóry i powięzi otwieramy pochewki ścięgien mięśni strzałkowych długiego i krótkiego na całej długości i podnosimy oraz odciągamy te ścięgna do tyłu. Cięciem podłużnym poprowadzonym wzdłuż kości strzałkowej aż do szczytu kostki bocznej dochodzimy do okostnej, przecinamy i odsuwamy ją do przodu, po czym na przednio-dolnej powierzchni kostki bocznej otwieramy torebkę stawową, którą przecinamy dokoła kości tak, by można było zwichnąć staw. Następnie ujmujemy kość skokową kleszczami kostnymi i usuwamy po przecięciu wszystkich jej więzadeł. Ranę zeszywamy warstwowo i nakładamy opatrunek gipsowy na pierwsze 4 tygodnie od palców do połowy uda, a na następne 4 – tylko do guzowatości kości piszczelowej; stopę ustalamy w lekkim zgięciu podeszwowym. Continue reading „Rane zeszywamy warstwowo i nakladamy opatrunek gipsowy na pierwsze 4 tygodnie”

Miesak kostny wymaga wczesnej i wysokiej amputacji konczyny

Mięsak kostny wymaga wczesnej i wysokiej amputacji kończyny. Jeżeli guz znajduje się w obszarze stawu skokowego, odejmujemy kończynę powyżej kolana; w przypadku guza okolicy kolana robimy amputację w górnej części uda. Ze względu na małą wrażliwość na energię promienistą stosujemy naświetlanie tylko wtedy, gdy chory nie zgadza się na operację lub gdy guza nie można usunąć. Po operacji wczesnej czwarta część chorych żyje ponad 5 lat. Mięsak Ewinga jest bardzo promienioczuły, jednak naświetlanie powoduje jedynie inwolucję guza, lecz nie prowadzi do wyleczenia. Continue reading „Miesak kostny wymaga wczesnej i wysokiej amputacji konczyny”

Postepowanie lecznicze Pierwsza mozliwosc

W złamaniu z odwiedzeniem mamy kąt otwarty w bok , a na zdjęciu osiowym – kąt otwarty do tyłu zarówno w jednej, jak drugiej postaci złamania. Poza tym w obu przypadkach odłam obwodowy wykazuje przemieszczenie obrotowe do środka. b) Postępowanie lecznicze Pierwsza możliwość. Stwierdzamy złamanie wklinowane w dobrym ustawieniu. Po włożeniu do dołu pachowego materacyka z waty i gazy posypanego dobrze talkiem zawieszamy kończynę na temblaku; od 10 dnia po wypadku chory rozpoczyna ruchy czynne unoszenia ramienia. Continue reading „Postepowanie lecznicze Pierwsza mozliwosc”