Ezofagoskopie powinnismy wykonywac od poczatku do konca pod kontrola wzroku

Ezofagoskopię powinniśmy wykonywać od początku do końca pod kontrolą wzroku i obejrzeć dolny odcinek jamy gardłowej, wejście do przełyku górny odcinek przełyku, gdzie często ciała obce zatrzymują się. Jak wiadomo, wszyscy autorowie używają do ezofagoskopii jednolitych sztywnych metalowych rur, które różnią się jedynie długością i kształtem przekroju, gdyż jedne są owalne inne zaś okrągłe. Jedni autorowie posługiwali się i posługują rurami jednolitymi przeważnie trzech długości, zależnie od odległości miejsca schorzenia przełyku, najczęściej zaś do 20 cm, 30 cm i 45 cm. Za pomocą pierwszych osiągają górny odcinek przełyku, za pomocą zaś drugich średni, a trzecich – dolny odcinek aż do wpustu. O, tym, którą z tych trzech długości należy wybrać dla danego przypadku decydują badania pomocnicze jak zdjęcie rentgenowskie, bez i po podaniu płynu kontrastowego, które ma ustalić w przybliżeniu odległość miejsca schorzenia przełyku. Continue reading „Ezofagoskopie powinnismy wykonywac od poczatku do konca pod kontrola wzroku”

zachodzi potrzeba zbadania dalszego odcinka przelyku

Rury długie są niedogodne do wprowadzenia, w czasie którego musimy pokonywać dość duży opór języka i pierwszej cieśni przełyku Jackson-Chevalier unika tego u dzieci w ten sposób, że wprowadza najpierw laryngoskop, za pomocą którego uciska język i odciąga nagłośnię ku przodowi, a następnie po laryngoskopie wprowadza rurę ezofagoskopu. Jak widzimy więc, posługiwanie się rurami długimi jest trudne. Inni autorowie wprowadzają rur y główne długości od 12-18 cm, za pomocą których osiągają górny odcinek przełyku. Jeśli zachodzi potrzeba zbadania dalszego odcinka przełyku, wówczas wprowadzają przez rury główne bez wydobywania ich na zewnątrz rurę przedłużającą rury zasadnicze do 40 i więcej cm. Jakkolwiek ten system rur jest bardzo dogodny do wprowadzania, to jednak ma znów tę niedogodność, że światło rur przedłużających jest węższe od światła rur głównych. Continue reading „zachodzi potrzeba zbadania dalszego odcinka przelyku”

Celowanie w badania CT o niskiej dawce w zależności od ryzyka zgonu z powodu raka płuc

W badaniu National Lung Screening Trial (NLST) badanie przesiewowe tomografii komputerowej o niskiej dawce (CT) spowodowało zmniejszenie o 20% śmiertelności z powodu raka płuc wśród uczestników w wieku od 55 do 74 lat z co najmniej 30 palenie i nie więcej niż 15 lat od rzucenia palenia. Nie wiadomo, czy korzyści i potencjalne szkody wynikające z takiego badania przesiewowego różnią się w zależności od ryzyka zachorowania na raka płuc. Metody
Oceniliśmy różnice w skuteczności, liczbę wyników fałszywie dodatnich oraz liczbę zgonów z powodu raka płuc, które zostały powstrzymane wśród 26 604 uczestników NLST, którzy przeszli niskodawkowe badania CT, w porównaniu z 26 554 uczestnikami, którzy przeszli radiografię klatki piersiowej, zgodnie z kwintyl 5-letniego ryzyka zgonu z powodu raka płuc (od 0,15 do 0,55% w grupie niskiego ryzyka [kwintyl 1] do ponad 2,00% w grupie największego ryzyka [kwintylek 5]).
Wyniki
Liczba zgonów z powodu raka płuc na 10 000 osobolat, którym zapobiegano w grupie badania przesiewowego CT, w porównaniu z grupą radiologiczną, wzrosła zgodnie z kwintylem ryzyka (0,2 w kwindzie 1, 3,5 w kwintylu 2, 5,1 w kwintyle 3, 11,0 w kwintylu 4 i 12,0 w kwintylu 5; P = 0,01 dla trendu). Continue reading „Celowanie w badania CT o niskiej dawce w zależności od ryzyka zgonu z powodu raka płuc”

Celowanie w badania CT o niskiej dawce w zależności od ryzyka zgonu z powodu raka płuc AD 4

Charakterystyki przesiewowe były oparte na indywidualnych potrzebach i uwzględnione we wszystkich trzech rundach skriningowych. Zdefiniowaliśmy pozytywny wynik jako wykrycie raka płuca przy badaniu przesiewowym, wynik fałszywie dodatni jako wykrycie raka płuca u uczestnika, u którego następnie stwierdzono, że nie występuje choroba, oraz wynik negatywny, ponieważ nie wykryto raka płuc podczas wszystkich badań przesiewowych. rundy. Tendencje w zakresie kwintyli ryzyka oceniano za pomocą testu Cochran-Armitage dla proporcji i ważonej regresji liniowej22 dla ciągłych wyników. Continue reading „Celowanie w badania CT o niskiej dawce w zależności od ryzyka zgonu z powodu raka płuc AD 4”

Celowanie w badania CT o niskiej dawce w zależności od ryzyka zgonu z powodu raka płuc AD 9

Rzeczywiście, odkryliśmy podobne tendencje w liczbie zgonów z powodu raka płuca, które zapobiegały TK w obrębie ryzykownych kwintyli, które zostały określone na podstawie ryzyka zgonu z powodu raka płuc i ryzyka zachorowania na raka płuc. Tak więc, chociaż istnieją dowody na poparcie zastosowania oceny ryzyka do selekcji skriningowej, potrzebne jest dalsze badanie porównawczej skuteczności dostępnych narzędzi do oceny ryzyka raka płuc, aby określić, które narzędzie zaleca strategie przesiewowe oparte na analizie ryzyka. Nasze odkrycia należy interpretować w kontekście badań niskodawkowych CT w NLST. Ogranicza to ekstrapolację naszych wyników do alternatywnych badań przesiewowych i harmonogramów kontrolnych. Continue reading „Celowanie w badania CT o niskiej dawce w zależności od ryzyka zgonu z powodu raka płuc AD 9”

Oxantel Pamoate-Albendazole for Trichuris trichiura Infection AD 5

Porównania monoterapii (tj. Embonianu oksantelu i albendazolu) porównano z mebendazolem, aby ocenić, który z dwóch leków (embonian oksantelu lub albendazol) był bardziej skuteczny. Zdarzenia niepożądane oceniano opisowo jako różnica w odsetku dzieci zgłaszających zdarzenia niepożądane przed i po leczeniu. Obliczone geometrycznie przelotne ilości jaj w pasożytach zostały obliczone dla grup leczonych przed i po leczeniu w celu oceny odpowiedniego stopnia redukcji jaj, równie ważnej zmiennej dla skuteczności leku, a tym samym naszego wyniku wtórnego; wskaźnik redukcji jaja był równy 100 × (1- [średnia po dawce kontrolnej ÷ na początku badania]). Continue reading „Oxantel Pamoate-Albendazole for Trichuris trichiura Infection AD 5”

Oxantel Pamoate-Albendazole for Trichuris trichiura Infection AD 4

Nasze obliczenia oparto na szacunkowej liczbie wyleczeń przeciw T. trichiura w wysokości 35% przy zastosowaniu mebendazolu 6 i szacunkowej liczbie wyleczeń wynoszącej 60% przy użyciu emagatu oksantelu-albendazolu. Aby uwzględnić utratę obserwacji, zwiększyliśmy liczbę próbek w każdej grupie leczenia do 95 uczestników, co daje łącznie 380 dzieci w wieku szkolnym z zakażeniem T. trichiura w czterech grupach leczenia. Continue reading „Oxantel Pamoate-Albendazole for Trichuris trichiura Infection AD 4”

Tętnicze nasycenie tlenem u niemowląt tybetańskich i Hanowych Urodzonych w Lhasie w Tybecie

Zmniejszona dostępność tlenu na dużych wysokościach wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością noworodków i niemowląt. Dwie grupy ludzi mieszkały na dużych wysokościach (3000 do 4500 m) w Tybetańskim Regionie Autonomicznym, w Chińskiej Republice Ludowej, przez różne okresy czasu. Rodzimi Tybetańczycy zamieszkiwali Płaskowyż Himalajski przez około 25 000 lat.1,2 Ludność pochodzenia hanowskiego przeniosła się do Tybetu z nizinnych centralnych i południowo-wschodnich Chin po tym, jak chińskie wojsko wkroczyło do Tybetu w 1951 r. Naszą hipotezą były niemowlęta tybetańskie, których przodkowie przebywały dłużej na dużej wysokości, są lepiej w stanie utrzymać odpowiednie utlenianie niż niemowlęta Han. Podostra infekcyjna choroba górska, charakteryzująca się dusznością, sinicą, obrzękiem twarzy, skąpomoczem, nadciśnieniem płucnym i niewydolnością prawej komory, została opisana głównie u niemowląt Han w Lhasie w Tybecie.3,4 Istnieją pewne anegdotyczne informacje, że niektóre niemowlęta Han urodzone w na dużej wysokości zachorują w pierwszych tygodniach do miesięcy życia, nie rozwijają się i wymagają przeniesienia na niewielką wysokość, gdzie całkowicie powracają do zdrowia. Continue reading „Tętnicze nasycenie tlenem u niemowląt tybetańskich i Hanowych Urodzonych w Lhasie w Tybecie”