Projektowanie etycznych prób genowej edycji genów

Niedawne ogłoszenie, że naukowcy z powodzeniem stosowali CRISPR (klastrowane, regularnie przeplatane krótkie powtórzenia palindromowe), technikę edycji genu, aby skorygować mutację, która prowadzi do przerostowej kardiomiopatii w ludzkich embrionach, jest ostatnim przypomnieniem o pilności kwestii społecznych i etycznych wokół potencjalnych klinicznych. użycie edycji genów.1 Kliniczne stosowanie u ludzi jest nadal dalekie; potrzeba wielu badań, aby ustalić, czy edycja genów zarodkowych może być wykonana bezpiecznie i przy akceptowalnym ryzyku; status prawny i regulacyjny tej technologii jest bardzo zróżnicowany na całym świecie.2 Niemniej jednak drastyczne zmniejszenie wskaźników efektów ubocznych i mozaicyzmu w niedawnym badaniu – zaledwie 2 lata po ogłoszeniu pierwszego takiego eksperymentu na ludzkich embrionach – pokazuje, w jaki sposób szybko technologia postępuje. Znaczna część literatury z zakresu etyki biomedycznej na temat edycji genów skupiała się na szerokich zagadnieniach społecznych związanych z tym, jak powinno się to odbywać, takich jak pytania o wykorzystanie jej do wzmacniania ludzkich zdolności poznawczych. Stosunkowo niewiele zajmowało się kwestiami etycznymi na parterze, dotyczącymi projektowania prób klinicznych i stosowania edycji genów w medycynie reprodukcyjnej. Nadszedł czas na tę dyskusję: przewidywalne wykorzystanie edycji genów w medycynie reprodukcyjnej nie jest już science fiction i ważne jest, aby poważnie rozważyć, co byłoby wymagane do prowadzenia etycznie uzasadnionych badań klinicznych tej nowej technologii.
Edycja genów ludzkiej linii płciowej powoduje powstanie nowego zestawu problemów etycznych, które są niezwykle trudne do rozwiązania na podstawie aktualnych wytycznych i zasad etycznych. Jednym z najważniejszych zagadnień jest monitorowanie międzypokoleniowe – długoterminowe monitorowanie nie tylko uczestników pierwotnego badania, ale także ich dzieci, a nawet wnuków. Wielu naukowców uważa, że takie monitorowanie będzie wymagane, aby właściwie ocenić sukces i bezpieczeństwo edycji genów3. W swoim raporcie opublikowanym wiosną ubiegłego roku Komitet Naukowy ds. Edycji Genu Ludzkiej Akademii Nauk zauważył, że – choć mają nadzieję, że wiele niepewności związanych z efektami edycji genów w kolejnych pokoleniach (na przykład obawy, że istnieją subtelne wpływy na ekspresję genów, które ujawniają się tylko w drugiej lub trzeciej generacji) mogą zostać złagodzone przez przyszłe badania – konieczne jest monitorowanie międzypokoleniowe. Obejmowałoby to monitorowanie dzieci, które nie są stronami pierwotnej decyzji o uczestnictwie , stwierdza raport, argumentując, że chociaż takiego monitorowania nie można wymagać, należy go zachęcać 2.
W obecnej etykiecie badań klinicznych nie ma precedensu, który poprowadzi nas w etycznym prowadzeniu monitoringu międzypokoleniowego. Jedynym analogiem są ostatnie doświadczenia z mitochondrialną terapią zastępczą, 4,5, ale mimo że te same problemy występują w tej dziedzinie, pozostają nierozwiązane. Długoterminowa obserwacja uczestników jest standardem w badaniach nad nowymi technologiami wspomaganego rozrodu, ale działania te obejmują monitorowanie dzieci biorących udział w początkowym eksperymencie, najpierw za zgodą rodziców, a następnie, gdy są dorosłe, z własnymi
[przypisy: myo inozytol, spodziectwo bez spodziectwa, nerw twarzowy ]

Powiązane tematy z artykułem: myo inozytol nerw twarzowy spodziectwo bez spodziectwa