Ostatnie slyszane natezenie przyjmuje sie zaprogowe

Ostatnie słyszane natężenie przyjmuje się zaprogowe. Określanie progu przez przejście od tonu niesłyszalnego przez chorego do coraz głośniejszego daje znacznie wyższe wartości progowe. Pomiar progu należy powtarzać 2 lub 3 razy posługując się w międzyczasie wyłącznikiem dodatkowym, aby sprawdzić uwagę chorego i wiarygodność jego odpowiedzi. Wyniki zapisuje się na gotowych formularzach. Schematem audiogramu najczęściej używanym jest schemat, na którym próg słuchowy ucha prawidłowego przedstawiony jest jako prosta pozioma oznaczona przez O (zero db utraty słuchu), a po te j prostej notuje się dla każdej częstości oddzielnie stratę słuchową w db. Powyżej linii zerowej na takich audiogramach notujemy stratę słuchu (minus 5 db, minus 10 db, a nawet minus 15 db) osób słyszących lepiej niż osoby o przeciętnie prawidłowym słuchu. Wartości minus 5, minus 10 db itd. są zaznaczone na tarczy strat słuchowych audiometru. Znakowanie audiometryczne nie jest jeszcze jednolicone. Stratę słuchową przewodnictwa powietrznego ucha prawego zaznacza się przeważnie na siatce audiogramu kółkiem, ucha lewego – krzyżykiem (kółka łączy się linią ciągłą, krzyżyki linią przerywaną). Przewodnictwo kostne ucha prawego oznacza się klamrą otwartą jak litera c, ucha lewego w, stronę przeciwną. [patrz też: szpik kostny dawca, ośrodek leczenia uzależnień nfz, zwichnięcie stawu mostkowo obojczykowego ]

Powiązane tematy z artykułem: ośrodek leczenia uzależnień nfz szpik kostny dawca zwichnięcie stawu mostkowo obojczykowego