Naturalna historia napadowej nocnej hemoglobinurii

Napadowa nocna hemoglobinuria (PNH) jest nabytym zaburzeniem krwioobiegu, charakteryzującym się hemolizą wewnątrznaczyniową i objawiającą się epizodami hemoglobinurii i zagrażającymi życiu zatorami żylnymi.1 Zaburzenia komórkowe w tym zaburzeniu są spowodowane przez mutację somatyczną w totipotencjalnym hematopoetycznym komórce macierzystej.2 , 3 Komórki pochodzące z nieprawidłowego klonu wykazują niedobór wszystkich białek powierzchniowych normalnie przyłączonych do błony komórkowej przez kotwicę glikozylofosfatydyloinozytolową.4,5 PNH po raz pierwszy opisano jako odrębną jednostkę kliniczną w 1882 r.6 Głównym testem diagnostycznym, wprowadzonym pod koniec lat 30-tych ubiegłego wieku, jest test Ham a, 7, który oparty jest na zwiększonej wrażliwości erytrocytów dotkniętych PNH na lizę przez dopełniacz. niedobór antygenu, zwany inhibitorem błonowym reaktywnej lizy (CD59), jest w dużej mierze odpowiedzialny za hemolizę8,9 i jest związany z tendencją pacjentów do zakrzepicy.9 W ciągu ostatnich dwóch lat biochemiczna wada leżąca u podstaw PNH została określona na wczesny etap biosyntezy cząsteczek glikozylofosfatydyloinozytolu – mianowicie przeniesienie N-acetyloglukozaminy do fosfatydyloinozytolu. 10-12 Białko wymagane w tym etapie jest kodowane przez gen, PIG-A, który jest somatycznie zmutowany u pacjentów z PNH.13 -17
Pomimo niezwykłego postępu w zrozumieniu tego zaburzenia, leczenie pozostało w dużej mierze pomocne. Jedyną obecnie potencjalnie leczącą terapią jest transplantacja szpiku kostnego, 18,19, co wiąże się ze znaczną zachorowalnością i śmiertelnością20. Aby ustalić, czy zarządzanie PNH można poprawić, ważne jest, aby znać jego naturalną historię. Przedstawiamy wyniki długotrwałego badania (do 48 lat po rozpoznaniu) grupy 80 pacjentów z PNH obserwowanych w jednej instytucji w latach 1940-1970. Badanie to ujawniło kilka zaskakujących informacji na temat naturalnego przebiegu choroby i zidentyfikował względnie proste terapie, które mogą zmniejszyć związaną z tym zachorowalność i śmiertelność.
Metody
Pacjenci
Osiemdziesięciu pacjentów z PNH zostało skierowanych do szpitala Hammersmith w Londynie w latach 1940-1970. U wszystkich pacjentów rozpoznanie ustalono lub potwierdzono pozytywnym testem Ham a [21]. Ta grupa pacjentów została ostatnio opisana w 1972 r.22. Dane uzupełniające uzyskano kontaktując się z lekarzem. lekarzy pierwszego kontaktu pacjentów i przegląd świadectw zgonu.
Powikłania i przyczyny śmierci
Powikłania i przyczyny zgonu były jednoznacznie rozpoznawane z przyczyn klinicznych lub rozpoznano je po śmierci. Jeśli komplikacja nie została potwierdzona, nie jest tutaj zgłaszana. W związku z tym zgłaszana częstość powikłań jest prawdopodobnie niedoszacowana, ponieważ wielu pacjentów było rzadko widywanych w Hammersmith Hospital. Porównaliśmy przeżycie pacjentów z przeżyciem grupy kontrolnej dopasowanej do płci i wieku.
Analiza próbek krwi
W 1993 r. Próbki krwi żylnej uzyskano od pięciu pacjentów w kwasie cytrynian-dekstroza lub EDTA w celu wykonania testów Ham a i badań cytometrii przepływowej ekspresji białek związanych z białkami glikozylofosfatydyloinozytolowymi na erytrocytach i komórkach białych, jak opisano wcześniej.23,24 Z definicji normalne komórki wyrażają normalne poziomy białek połączonych z glikozylofosfatydyloinozytolem, podczas gdy komórki dotknięte PNH wykazują niedobór tych wszystkich białek.
Wyniki
Dalsze badania
Sześćdziesięciu z 80 pacjentów zmarło, a 6 pacjentów straciło kontakt z pacjentami przed 1972 rokiem
[podobne: dieta kopenhaska jadłospis pdf, difenhydramina, dolargan ulotka ]

Powiązane tematy z artykułem: dieta kopenhaska jadłospis pdf difenhydramina dolargan ulotka