kilka pozycji chorego podanych przez róznych autorów jako najdogodniejsze do ezofagoskopii.

Znamy dotychczas kilka pozycji chorego podanych przez różnych autorów jako najdogodniejsze do ezofagoskopii. Najbardziej typowe są następujące: 1) siedząca (w krzesełku Briiningsa); 2) leżąca na boku; 3) siedząca na krześle jak na koniu; 4) leżąca na grzbiecie, najczęściej używana; 5) leżąca na brzuchu (podana przez Żukowa w 1924 r. ). Wybór pozycji chorego zależy od systemu ezofagoskopu, którym się posługujemy. Pozycja chorego siedząca zarówno Briiningsa jak i Mouretanie są dogodne z tego powodu, że ślina ścieka do gardła i krtani i wywołują kaszel, skutkiem czego jesteśmy nieraz zmuszeni ezofagoskopię przerwać, Ponadto możliwość ruchów chorego tułowiem utrudnia również ezofagoskopię. Jednak w przypadku sztywności kręgosłup ot pozycja siedząca ułatwia wprowadzenie ezofagoskopu. Pozycja chorego na grzbiecie, stosowana dziś przez większość autorów jest dla chorego nużąca, gdy zabieg trwa dłużej, ponieważ głowa chorego zwisa ku tyłowi i ulega przekrwieniu. Pozycja ta może być także nużąca dla operatora, zwłaszcza jeśli posługuje się ezofagoskopem Briiningsa. [podobne: psychiatra poznań, psycholog poznań, poradnia psychologiczna ]