Wdrażanie zdrowych trendów kulinarnych

W ostatnich latach, coraz częściej na imprezach okolicznościowych można ujrzeć np. kawałki marchewek, zamiast słonych przekąsek, takich jak paluszki czy krakersy. Istnieje co najmniej kilka innych warzyw, które z powodzeniem uzupełniają imprezowe menu. Tego typu trendy żywieniowe wpływają pozytywnie na stan zdrowia społeczeństwa, zmniejszając prawdopodobieństwo wystąpienia różnych chorób i schorzeń. Ciekawym rozwiązaniem jest również catering dietetyczny, stale zyskujący na popularności. Continue reading „Wdrażanie zdrowych trendów kulinarnych”

) Oscyloskop katodowy

Za pomocą przycisku dzwonkowego badany informuje badającego, że słyszy ton audiometru. 2) Wyłącznik pozwalający badającemu przerwać w każdym momencie prąd zasilający słuchawkę. 3) Słuchawka do maskowania ucha nie badanego i wbudowany do aparatu dodatkowy generator dźwięków różnej wysokości, które do ucha nie badanego doprowadza słuchawka. W dobrych audiometrach dźwięk maskujący można dawkować w db w dużym zakresie. W wielu audiometrach jest przełącznik, za którego pomocą automatycznie bez zdejmowania choremu słuchawek z uszu do jednej słuchawki doprowadza się ton służący do badania, a do drugiej dźwięk maskujący. Continue reading „) Oscyloskop katodowy”

Natezenie tonów górnych

Do pomiarów klinicznych najzupełniej wystarcza zakres częstości od 125-10000 Hz. Skala natężeń pozwala nastawiać ton w skokach co 5 db (lub co 2,5 db) w zakresie kilkudziesięciu db (dla niższych częstości od ó0 do 80 db, powyżej 1000 Hz 90 db). Dla zapewnienia ujednostajnienia pomiarów nie dopuszcza się do sprzedaży przyrządów o mniejszej dynamice niż podana oraz przyrządów o znaczniejszych odchyleniach pod względem natężenia i częstości od wielkości zaznaczonych na tarczach (najwyższe dopuszczalne odchylenia częstości – do 5%, dla natężeń – 5 db łącznie dla całej skali i 1,5 db dla jednego skoku 5 db). Natężenie tonów górnych, towarzyszących tonowi podstawowemu, powstających w wielu audiometrach, nie może przekraczać określonego poziomu (40 db poniżej tonu podstawowego). Należałoby dążyć do zaostrzenia wymagań na ó0 db. Continue reading „Natezenie tonów górnych”

Wiekszosc audiometrów pozwala po okresleniu progowego natezenia odczytac na tarczy natezen

Większość audiometrów pozwala po określeniu progowego natężenia odczytać na tarczy natężeń, tonów wielkość straty w db. W innych audiometrach (francuskie) punkt zerowy (próg) dla każdej częstości jest w innym miejscu tarczy stałej i do tego punktu należy odwrócić stratę w db, odczytywaną na tarczy ruchomej. Badanie audiometrem o nieustalonych punktach częstości, lecz o ciągłym szeregu tonów jest odmienne; podaje się do słuchawki jakiś ton (dobrze jest zaczynać od 1OOO Hz) o natężeniu ponadprogowym, dobrze przez chorego słyszalnym. Badanemu poleca się tak długo trzymać wciśnięty guzik przycisku ręcznego, jak długo jest słyszalny ton. Obracając tarczą częstości sprawdzamy słyszalność tonów całej skali audiometrycznej na danym poziomie natężenia. Continue reading „Wiekszosc audiometrów pozwala po okresleniu progowego natezenia odczytac na tarczy natezen”

Badanie audiometryczne u dzieci

Badanie audiometryczne u dzieci rzadko daje wyniki nawet w przybliżeniu poprawne. Trudność skupienia uwagi jest zbyt duża. Wyniki otrzymane u osób dorosłych mało inteligentnych mają minimalną wartość diagnostyczną, Dokładność podawania progu słuchowego przez osoby źle słyszące i o prawidłowym słuchu jest prawie ta sama (około 5 db). Najściślej podają progi słuchowe osoby z niedosłuchem, spowodowanym zaburzeniem percepcji. Za istotną poprawę uchu, np. Continue reading „Badanie audiometryczne u dzieci”

Ostatnie slyszane natezenie przyjmuje sie zaprogowe

Ostatnie słyszane natężenie przyjmuje się zaprogowe. Określanie progu przez przejście od tonu niesłyszalnego przez chorego do coraz głośniejszego daje znacznie wyższe wartości progowe. Pomiar progu należy powtarzać 2 lub 3 razy posługując się w międzyczasie wyłącznikiem dodatkowym, aby sprawdzić uwagę chorego i wiarygodność jego odpowiedzi. Wyniki zapisuje się na gotowych formularzach. Schematem audiogramu najczęściej używanym jest schemat, na którym próg słuchowy ucha prawidłowego przedstawiony jest jako prosta pozioma oznaczona przez O (zero db utraty słuchu), a po te j prostej notuje się dla każdej częstości oddzielnie stratę słuchową w db. Continue reading „Ostatnie slyszane natezenie przyjmuje sie zaprogowe”

Badanie ucha

W chwili ustania wrażenia słuchowego zwalnia przycisk; co gasi lampkę sygnału świetlnego w aparatur. 3) W przypadku niesymetrycznego osłabienia słuchu, badanie zawsze powinno się zaczynać od ucha lepiej słyszącego, aby już na początku badania znać ostrość lepszego ucha i nie mieć trudności ze zjawiskiem przesłyszenia uchem lepszym ze strony ucha gorszego. Badanie ucha lepiej słyszącego można przeprowadzać bez maskowania ucha drugiego. 4) Badanie audiometryczne należy zaczynać od częstości 1024 Hz. Statystycznie stwierdzono, że badani popełniają najmniej błędów przy pomiarach natężenia tej właśnie częstości. Continue reading „Badanie ucha”

Technika badania audiometrycznego

Technika badania audiometrycznego przeważnie nie jest doceniana dostatecznie. Audiogramy jednego i tego samego chorego wykonane w niedużych odstępach czasu przez różne osoby mogą bardzo różnić się między sobą. Aby wyniki mogły się powtarzać, konieczne jest zachowanie pewnych warunków i zasad badania: 1) pomieszczenie, w którym odbywa się badanie winno być izolowane od wszelkich hałasów zewnętrznych. Do pomiarów klinicznych nie jest konieczna cisza bezwzględna. Obniżenie poziomu zakłóceń w kabinie do 20 db jest wystarczające. Continue reading „Technika badania audiometrycznego”

W Klinice otolaryngologicznej warszawskiej poslugujemy sie ezofagoskopem Haslingera

Wielką rolę gra przyzwyczajenie się do danego ezofagoskopu i dojście do pewnej wprawy w posługiwaniu się nim, z czego niechętnie się rezygnuje, gdy zachodzi potrzeba przyzwyczajenia się do innego systemu. W Klinice otolaryngologicznej warszawskiej posługujemy się ezofagoskopem Haslingera, rzadziej zaś ezofagoskopem Briiningsa-Leitnera, ostatnio zaś ezofagoskopem Jacksona i Robertsa. W ezofagoskopie Briiningsa mamy- według naszego doświadczenia najlepsze oświetlenie ze wszystkich ezofagoskopów oświetlanych z zewnątrz, lecz tylko w rurach szerokich używanych dla dorosłych. Oświetlenie rur wąskich zarówno W ezofagoskopie Briiningsa, jak Kahler-Leitera nie zawsze jest dostateczne nawet do celów diagnostyki, a tym bardziej do wydobywania ciał obcych u dzieci. Po wprowadzeniu szczypczyków do wąskiej rury ezofagoskopowej . Continue reading „W Klinice otolaryngologicznej warszawskiej poslugujemy sie ezofagoskopem Haslingera”